Sonar with David Torn - Tranceportation (Volume 1) [2019]

Sonar to szwajcarska formacja mieszająca w swojej twórczości elementy m.in. post-rocka czy rockowej awangardy. Istnieją od dziesięciu lat i mają na koncie pięć płyt. Ostatnie dwie nagrali wspólnie z amerykańskim muzykiem Davidem Tornem, który współpracował z takimi postaciami jak David Bowie (Heathen, Reality i The Next Day), Mick Karn, Tony Levin czy Terry Bozzio. Współpraca z kwartetem z Zurychu ma chyba charakter stały, bo ich nowa wspólna płyta nosi tytuł Tranceportation (Volume 1). Biorąc pod uwagę, jak dobrze się jej słucha, już czekam na Volume 2.

Panzerpappa - Summarisk Suite [2019]

Kilka miesięcy temu pisałem o pierwszej płycie projektu Mythopoeic Mind, któremu przewodzi norweski saksofonista i klawiszowiec Steinar Børve. Wspominałem wtedy, że pierwszym zajęciem tego muzyka jest jednak fucha w grupie Panzerpappa, z której zresztą pochodzi większość przyjaciół, którzy pomagali mu przy Mythopoeic Mind. Rok 2019 był dla nich pracowity, bo płyta formacji Panzerpappa też zdążyła się ukazać. Jest to już dziewiąty krążek zespołu, nosi tytuł Summarsisk Suite.

Yolk - Solar [2017]

We Francji istnieje sobie zespół o nazwie Yolk. Nie znacie? Ja też do niedawna nie znałem. Nie wiem o nich prawie nic, ale chętnie się dowiem, bo to zespół nietuzinkowy. Trudno nawet ustalić, ile tak naprawdę mają na koncie wydawnictw, bo tutaj różne serwisy podają różne wersje „prawdy”. Z tego, co udało mi się ustalić, na płycie pierwszej, wydanej kilkanaście lat temu (nawet tu padają różne daty) dominowały formy dość krótkie. Po dłuższej przerwie powrócili zeszłoroczną EP-ką (choć jak na EP-kę bardzo długą), a w kwietniu ukazał się drugi album formacji, zatytułowany Solar. Tym razem jednak muzycy z Dunkierki postawili na rozbudowane kompozycje, czego efektem jest wydawnictwo składające się z trzech utworów trwających w sumie niecałe 39 minut. A czego muzycznie możemy się tu spodziewać? Awangardowych wariactw, psychodelicznych odpływów, jazzowych naleciałości i rockowej dynamiki.

King Crimson - Wrocław [Narodowe Forum Muzyki], 21 IX 2016

Trzy perkusje trochę popsuły mi odbiór Epitaph, jeśli mam być szczery. Rama rytmiczna trochę zbyt mocna i przez to gdzieś uleciała część kapitalnego klimatu tego utworu. Nastawiłem się na olbrzymie emocje, a po wszystkim czułem się jednak... może nie zawiedziony, ale na pewno nie byłem też wniebowzięty po wysłuchaniu tej wersji. Czemu piszę o tym na samym początku tego tekstu, sprawiając, że zastanawiacie się, czy nie zgubiłem gdzieś pierwszego akapitu? Bo to jedyna rzecz, do której mogę się przyczepić przy okazji ostatniego z czterech polskich koncertów King Crimson. Tym razem bez zdjęć, bo tych zespół sobie nie życzył. O koncertach, na których nie fotografuję, zazwyczaj tu nie przeczytacie, ale takie wydarzenie zasługuje jednak na choćby krótką relację mimo braku galerii.

Kosmici – to słowo cały czas miałem w głowie, obserwując występ tej jednej z najbardziej legendarnych formacji w historii muzyki rockowej. Siedmioosobowy skład z trzema perkusistami to prawdziwy muzyczny potwór. To, co ci ludzie wyczyniają na scenie, przechodzi momentami ludzkie pojęcie. A właśnie – scena. Cała produkcja była niezwykle oszczędna. Światła przez cały wieczór niemal się nie zmieniały, scenografii w zasadzie brak, zaś ruch sceniczny ubranych nienagannie muzyków ograniczał się do wymiany instrumentów. Nic nie odciąga uwagi od samej muzyki – także ekrany telefonów i aparatów, bo zgodnie z życzeniem papy Frippa podczas koncertu obowiązywał kategoryczny zakaz fotografowania czymkolwiek. I bardzo dobrze!

Adrian Belew Power Trio - Warszawa [Progresja], 21 II 2016 [galeria zdjęć]

Muzyczny kosmici. Tak można w skrócie podsumować występ zespołu Adrian Belew Power Trio w warszawskiej Progresji. Były wieloletni muzyk King Crimson został co prawda nieco zdegradowany do miana przystawki przed głównym daniem, jakim będą cztery tegoroczne występy formacji, w której do niedawna grał, ale fani, którzy postanowili wybrać się na jego polskie koncerty na pewno nie traktowali tych wieczorów jedynie jako przedsmaku, o czym świadczy entuzjastyczne przyjęcie i spora kolejka chętnych po autografy i zdjęcia z muzykami. Muzyczny wariat Belew, urocza, tańcząca niemal na scenie basistka Julie Slick i skupiony przez cały czas na grze na perkusji Tobias Ralph dali kapitalny popis muzycznej wirtuozerii połączonej z dźwiękowym szaleństwem. Na koncertowy set składały się zarówno solowe utwory Adriana, jak i kompozycje King Crimson nagrane w latach 80. i 90., gdy Belew był członkiem tej formacji. Może to i była przystawka przed daniem głównym, ale za to jaka smaczna!

Koncert Adrian Belew Power Trio zorganizował Rock Serwis.

David Bowie - ★ [2016]

David Bowie wciąż pozostaje jedną z największych zagadek popkultury, kimś, po kim można spodziewać się wszystkiego, a kto mimo to wciąż wprawia rzesze słuchaczy na całym świecie w konsternację każdym ze swoich muzycznych wcieleń. W rok 2016 „muzyczny kameleon” wchodzi z krążkiem, który wywołuje masowe drapanie się po głowie nawet wśród wieloletnich fanów. Niby niezbyt długa płyta – zaledwie 7 utworów i 41 minut – ale w trakcie jej odsłuchu zwiedzimy tak różne zakamarki umysłu autora, że nie raz zachwyci nas to, co siedzi w jego głowie. Nie raz też nas przerazi lub przynajmniej wywoła wspomnianą konsternację.